परिचय
तपाईंले कहिले सोच्नुभएको छ, सानो हिमाली देश नेपालले कसरी विश्वकै सबैभन्दा शक्तिशाली ब्रिटिश साम्राज्यको विस्तारवादलाई रोक्यो? १८१४-१८१६ को अङ्ग्रेज-नेपाल युद्ध (The Anglo-Nepalese War) को इतिहास हेर्दा तपाईं आश्चर्यचकित हुनुहुनेछ। यो युद्ध नेपालीहरूको साहस, रणनीति, र देशभक्तिको एउटा ज्वलन्त उदाहरण हो। ब्रिटिश ईस्ट इण्डिया कम्पनीले आफ्नो सेना र हतियारको बलमा नेपाललाई सजिलैसँग आफ्नो अधीनमा लिन सक्छ भन्ने सोचेको थियो, तर नेपाली गोर्खाली सेनाले उनीहरूलाई कस्तो तरिकाले जवाफ दिए?, त्यो इतिहासको एउटा गौरवशाली अध्याय हो। यस ब्लग पोस्टमा, हामी यसै युद्धको रोचक तथ्य, कारण, परिणाम, र केही अनलाइन स्रोतहरूसँग यसलाई जोड्दै विस्तृत रूपमा जानकारी लिनेछौं। तपाईंलाई इतिहासमा रुचि छ भने, यो लेख तपाईंको लागि नै हो।
विषयसूची
- युद्धको पृष्ठभूमि र कारणहरू
- प्रमुख युद्धहरू र घटनाक्रम
- सुगौली सन्धि र यसको प्रभाव
- गोर्खा सेनाको उदय र ब्रिटिश सेनामा समावेश
- प्रमुख नेतृत्वकर्ताहरू: दुवै पक्षका सेनानायकहरू
- भूगोल र मौसमले युद्धमा पारेको प्रभाव
- नेपाली संस्कृति र युद्धको सम्बन्ध
- परम्परागत हतियार vs आधुनिक हतियार
- युद्धले नेपालको अर्थतन्त्रमा पारेको असर
- १९२३ को नेपाल-ब्रिटेन सन्धि: स्वतन्त्रताको औपचारिक मान्यता
- वैश्विक प्रतिक्रिया: चीन, तिब्बत, र अन्य देशहरूको भूमिका
- युद्धबाट सिक्ने पाठहरू
- आजको नेपालमा युद्धको विरासत
- थप जानकारीका लागि स्रोतहरू
- निष्कर्ष: नेपाली साहसको विरासत
युद्धको पृष्ठभूमि र कारणहरू
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्ध (The Anglo-Nepalese War) को मुख्य कारण भनेको भू-क्षेत्रलाई लिएर भएको विवाद थियो। नेपालले पश्चिम र पूर्वतर्फ आफ्नो क्षेत्र विस्तार गर्दै गर्दा ब्रिटिश ईस्ट इण्डिया कम्पनीको क्षेत्रसँग टकराव भयो। नेपाली सेनाले आफ्नो सीमा विस्तार गर्ने क्रममा कुमाऊँ, गढवाल, र सिक्किम जस्ता क्षेत्रहरूमा प्रवेश गरे, जुन ब्रिटिशहरूको हितमा पर्दथ्यो। ब्रिटिशहरूले नेपालको सीमा विस्तारलाई आफ्नो लागि खतरा ठाने र यसलाई रोक्न युद्ध घोषणा गरे। यसबाहेक, ब्रिटिशहरूले नेपालमाथि आरोप लगाए कि उनीहरूले ब्रिटिश-नियन्त्रित क्षेत्रहरूमा आक्रमण गरिरहेका छन्। यो टकराव १ नोभेम्बर १८१४ मा औपचारिक रूपमा युद्धको रूपमा परिणत भयो। नेपालले आफूलाई रक्षा गर्ने निर्णय गर्यो र ब्रिटिशहरूको विशाल सेनासामु डटेर खडा भयो।
यस युद्धको अर्को महत्वपूर्ण कारण थियो ब्रिटिशहरूको व्यापारिक हित। नेपालको स्थान चिन र तिब्बतसँग व्यापार गर्ने लागि राम्रो मार्ग थियो। ब्रिटिशहरूले यो मार्ग नियन्त्रण गर्न चाहेका थिए। उनीहरूले सोचेका थिए कि नेपाललाई आफ्नो अधीनमा लिएमा एसियामा आफ्नो व्यापारिक साम्राज्य विस्तार गर्न सकिन्छ। यसैगरी, नेपालमा पाइने प्राकृतिक स्रोतहरू जस्तै लौह खनिज, तामा, र अन्य महत्वपूर्ण धातुहरू पनि ब्रिटिशहरूको लोभको केन्द्रबिन्दु थिए। तर, नेपालीहरूले आफ्नो भूमि र स्वतन्त्रताको रक्षा गर्न कुनै पनि कसर बाँकी राखेनन्।
प्रमुख युद्धहरू र घटनाक्रम
यस युद्धमा नेपाली सेनाले अनेकौं ठाउँमा ब्रिटिश सेनालाई पराजित गरे। जितगढ़, मलाउन, र नालापानी जस्ता युद्धहरूमा नेपाली सेनाको वीरताले ब्रिटिश सेनालाई अचम्ममा पार्यो। नालापानीको युद्धमा मेजर जनरल रोलो गिलेस्पी जस्तो ब्रिटिश जनरल मारिएको थियो। नेपाली सेनाले पहाडी भूभागमा गुरिल्ला युद्धनीति प्रयोग गरी ब्रिटिश सेनालाई धेरै समस्यामा पारे। तर, अन्त्यमा ब्रिटिश सेनाले ठूलो संख्यामा सेना र आधुनिक हतियारको बलमा नेपाललाई पराजित गर्न सफल भए।
नालापानीको युद्ध विशेष गरेर चर्चित छ जहाँ बलभद्र कुंवरको नेतृत्वमा नेपाली सेनाले धेरै समयसम्म ब्रिटिश सेनालाई रोकेर राखे। यो युद्धको एक रोचक पक्ष भनेको महिला र बालबच्चाहरूको भूमिका थियो। उनीहरूले पनि पानी र खाद्यवस्तु बोकेर सेनालाई सहयोग गरे। कहिलेकाहीँ ती महिलाहरूले आफैंले हतियार लिएर लडेका कथाहरू पनि इतिहासमा पाइन्छ। अर्को महत्वपूर्ण युद्ध भनेको मकवानपुरको युद्ध हो, जहाँ नेपाली सेनाले ब्रिटिश सेनालाई पराजित गर्दै उनीहरूको अग्रगमन रोक्न सफल भए। तर, अन्ततः ब्रिटिशहरूको शक्ति अगाडि नेपाली सेना पछि हट्न बाध्य भए।
सुगौली सन्धि र यसको प्रभाव
सुगौली सन्धि (१८१६) ले अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धको अन्त्य गर्यो। यो सन्धि नेपालको लागि धेरै हदसम्म अपमानजनक थियो किनभने यसले नेपालको एक तिहाइ भूभाग ब्रिटिशहरूलाई दिन बाध्य बनायो। यस सन्धिले नेपालको पश्चिमी भूभाग (जसमा हालको उत्तराखण्ड र हिमाचल प्रदेशको केही भाग पर्दछ) ब्रिटिश इण्डियामा गाभियो। साथै, नेपालले आफ्नो विदेश नीतिमा ब्रिटिशहरूको हस्तक्षेप स्वीकार गर्नुपर्यो। यस सन्धिको सर्त अनुसार, नेपालले काठमाडौंमा ब्रिटिश रेजिडेन्ट राख्नु पर्ने भयो र ब्रिटिशहरूले नेपालमाथि आक्रमण नगर्ने वचन दिए।
यद्यपि, सुगौली सन्धिको सकारात्मक पक्ष पनि थियो। नेपालले आफ्नो स्वतन्त्रताको स्थिति कायम राख्न सफल भयो, जुन त्यतिबेलाको दक्षिण एसियाको अधिकांश देशहरूले गर्न सकेका थिएनन्। नेपाल कहिल्यै पनि पूर्ण रूपमा ब्रिटिश उपनिवेश बन्न बच्यो। साथै, यस सन्धिले गोर्खा सैनिकहरूको ब्रिटिश सेनामा भर्ना हुने मार्ग खुल्यो, जसले गर्दा नेपाललाई आर्थिक रूपमा फाइदा भयो र गोर्खा सैनिकहरूको विश्वव्यापी ख्याति बन्यो। सुगौली सन्धिले नेपालको वर्तमान सीमा निर्धारण गर्यो, जुन आजसम्म कायम छ।
गोर्खा सेनाको उदय र ब्रिटिश सेनामा समावेश
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धपछि ब्रिटिशहरू नेपाली सैनिकहरूको वीरतासँग धेरै प्रभावित भए। उनीहरूले नेपाली सैनिकहरूलाई "गोर्खा" भनेर चिन्न थाले र आफ्नो सेनामा समावेश गर्ने निर्णय गरे। १८१५ मा, ब्रिटिश ईस्ट इण्डिया कम्पनीले पहिलो पटक गोर्खा सैनिकहरूलाई आफ्नो सेनामा भर्ना गर्यो। यसैगरी, बेलायती सेनामा गोर्खा रेजिमेन्टको स्थापना भयो। आज सम्म, बेलायत, भारत, र अन्य मुलुकहरूमा गोर्खा सैनिकहरू सेवा गर्दै आएका छन्।
गोर्खा सैनिकहरूको वीरताका कारण उनीहरू विश्वभरि प्रसिद्ध छन्। उनीहरूको नारा "कात्तर मन्छे, धन्नर मन्छे" (काँधमा मान्छे, पिठ्यूँमा मान्छे) ले उनीहरूको शक्ति र सामर्थ्यलाई जनाउँछ। गोर्खा सैनिकहरूले प्रथम र द्वितीय विश्वयुद्धमा पनि महत्वपूर्ण भूमिका खेलेका थिए। आज पनि, बेलायतमा गोर्खा सैनिकहरू महारानीको संरक्षकको रूपमा सेवा गर्छन्। नेपालबाट बेलायत जाने गोर्खा सैनिकहरूले आफ्नो परिवारलाई आर्थिक सहयोग गर्छन् र नेपालको अर्थतन्त्रमा पनि यसले ठूलो योगदान पुर्याउँछ।
प्रमुख नेतृत्वकर्ताहरू: दुवै पक्षका सेनानायकहरू
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धमा दुवै पक्षका सेनानायकहरूले महत्वपूर्ण भूमिका खेलेका थिए। नेपाली तर्फ, अमर सिंह थापा, भीमसेन थापा, र बलभद्र कुंवर जस्ता वीर सेनानायकहरूको नेतृत्वमा नेपाली सेनाले युद्ध लडेका थिए। अमर सिंह थापा नेपाली सेनाको प्रमुख सेनापति थिए। उनले पश्चिमी नेपालमा ब्रिटिश सेनालाई धेरै समयसम्म रोकेर राखेका थिए। भीमसेन थापा नेपालको प्रधानमन्त्री थिए र उनले युद्धको रणनीति तय गर्नमा महत्वपूर्ण भूमिका खेलेका थिए।
ब्रिटिश तर्फ, जनरल डेभिड ओक्टरलोनी, जनरल रोलो गिलेस्पी, र जनरल मार्टिन्डेल जस्ता अनुभवी सेनापतिहरूले नेतृत्व गरेका थिए। जनरल ओक्टरलोनीले नै अन्ततः नेपाली सेनालाई पराजित गर्ने र सुगौली सन्धिमा हस्ताक्षर गर्न लगाउने काम गरेका थिए। यद्यपि, ब्रिटिश सेनापतिहरूले नेपाली सेनाको वीरता र युद्धकौशललाई धेरै मानेका थिए। उनीहरूले आफ्नो लेखतथ्यहरूमा नेपाली सैनिकहरूको प्रशंसा गरेका छन्। यो युद्धले दुवै पक्षका सेनानायकहरूको सैन्य कौशललाई परख्यो र इतिहासमा उनीहरूको नाम सदाको लागि अंकित गर्यो।
भूगोल र मौसमले युद्धमा पारेको प्रभाव
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धमा नेपालको पहाडी भूगोल र कठिन मौसमले गोर्खा सेनालाई ठूलो सैन्य लाभ दिएको थियो। नेपालको हिमालयी क्षेत्र, गहिरा खोलाहरू, र घना जङ्गलहरू ब्रिटिश सेनाको लागि अज्ञात भूमि थिए। नेपाली सैनिकहरूले आ-आफ्नै भूगोलमा गुरिल्ला युद्धनीति अपनाएर ब्रिटिश सेनालाई धेरै समस्यामा पारेका थिए। उनीहरूले संकरा रेखाइनाहरू, पहाडी दर्राहरू, र जङ्गली मार्गहरूमा घात लगाएर ब्रिटिश सेनालाई आक्रमण गर्थे।
मौसमले पनि ब्रिटिश सेनालाई असर गरेको थियो। ब्रिटिश सैनिकहरू नेपालको जाडो र चिसो मौसममा अभ्यस्त थिएनन्। हिउँदको महिनामा लडाइँ भएकोले धेरै ब्रिटिश सैनिकहरू ठण्डा रोगले मरेका थिए। यसको विपरित, नेपाली सैनिकहरू स्थानीय मौसममा अभ्यस्त थिए र उनीहरूको लागि यो कुनै समस्या थिएन। बर्षाको मौसममा पनि ब्रिटिश सेनालाई समस्या भएको थियो किनभने उनीहरूको भारी तोपहरू र गोला-बारुदहरू हिँड्न गाह्रो हुने रास्ताहरूमा अड्किन्थे। नेपाली सेनाले यसैको फाइदा उठाएर आक्रमण गर्थे।
नेपाली संस्कृति र युद्धको सम्बन्ध
नेपाली संस्कृति र युद्धको गहिरो सम्बन्ध रहेको छ। नेपालीहरूको वीरताको संस्कृति, देशभक्ति, र आफ्नो भूमिको प्रति गहिरो प्रेमले उनीहरूलाई युद्धमा प्रेरित गरेको थियो। गोर्खा सैनिकहरूको प्रसिद्ध नारा "कात्तर मन्छे, धन्नर मन्छे" ले उनीहरूको साहस र दृढ़संकल्पलाई जनाउँछ। नेपाली संस्कृतिमा वीरहरूको सम्मान गर्ने परम्परा छ, र युद्धका वीरहरूलाई समाजमा ठूलो मान्यता दिइन्छ।
युद्धको बेलामा नेपाली सैनिकहरूले आफ्नो सांस्कृतिक परम्परा अनुसार विभिन्न रीतिरिवाजहरू पनि पालना गर्थे। लडाइँ सुरु हुनुअघि देवी-देवताहरूको पूजा गर्ने, विजयको कामना गर्ने, र आफ्नो कुलदेवतालाई सम्झने गरिन्थ्यो। नेपाली सेनामा विभिन्न जातजाति र समुदायका मानिसहरू थिए, तर उनीहरू सबैले मिलेर नेपाली संस्कृतिको रक्षाको लागि लडेका थिए। यसले नेपालीहरूको एकताको भावनालाई जनाउँछ।
परम्परागत हतियार vs आधुनिक हतियार
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धमा नेपाली सेनाले परम्परागत हतियारहरू प्रयोग गरेका थिए भने ब्रिटिश सेनासँग आधुनिक हतियारहरू थिए। नेपाली सैनिकहरूको मुख्य हतियार खुकुरी, धनुष र तीर, भाला, र तलवार थिए। उनीहरूको सबैभन्दा प्रसिद्ध हतियार खुकुरी हो, जुन नेपाली संस्कृतिको प्रतीक बनेको छ। खुकुरी एउटा बहुउद्देश्यीय हतियार हो जसलाई लडाइँको साथै दैनिक कार्यहरूमा पनि प्रयोग गरिन्छ।
ब्रिटिश सेनासँग भने आधुनिक तोपहरू, बन्दुकहरू, र गोला-बारुद थिए। उनीहरूको सेनामा तोपखाना (तोपची) को विशेष इकाई थियो जसले टाढा टाढासम्म आक्रमण गर्न सक्थ्यो। ब्रिटिशहरूको हतियारहरू अत्याधुनिक र शक्तिशाली थिए, तर नेपाली सेनाले आफ्नो सीमित साधन र सामग्रीबाटै ब्रिटिश सेनालाई चुनौती दिएका थिए। नेपाली सैनिकहरूको रणकौशल र साहसले उनीहरूको हतियारको सीमिततालाई क्षतिपूर्ति गर्यो।
युद्धले नेपालको अर्थतन्त्रमा पारेको असर
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धले नेपालको अर्थतन्त्रमा ठूलो असर पारेको थियो। युद्धको लागि धेरै रकम खर्च गर्नुपरेकोले नेपालको राजकोष खाली भएको थियो। युद्धपछि सुगौली सन्धिअनुसार नेपालले आफ्नो भूभागको एक तिहाइ भाग गुमाएकोले राज्यको आय स्रोत पनि घट्यो। त्यसबेला नेपालको अर्थतन्त्र मुख्यतया कृषिमा आधारित थियो, र युद्धले कृषि उत्पादनमा पनि नकारात्मक असर पार्यो किनभने धेरै युवाहरू लडाइँमा संलग्न भएका कारण खेतीपातीमा कमी आएको थियो।
तर, युद्धपछि गोर्खा सैनिकहरूको ब्रिटिश सेनामा भर्नाले नेपालको अर्थतन्त्रमा सकारात्मक असर पनि पार्यो। बेलायती सेनामा काम गर्ने गोर्खा सैनिकहरूले आफ्नो परिवारलाई रेमिटेन्स पठाउँथे, जसले नेपालको अर्थतन्त्रमा ठूलो योगदान दियो। आज पनि, गोर्खा सैनिकहरूबाट आउने रेमिटेन्स नेपालको अर्थतन्त्रको महत्वपूर्ण अंश हो। यसैगरी, युद्धपछि नेपालले आफ्नो स्वतन्त्रता कायम राखेकोले देशले दीर्घकालीन रूपमा आफ्नो आर्थिक नीतिहरू स्वतन्त्र रूपमा बनाउन सक्यो।
१९२३ को नेपाल-ब्रिटेन सन्धि: स्वतन्त्रताको औपचारिक मान्यता
१९२३ को नेपाल-ब्रिटेन सन्धिले नेपालको स्वतन्त्रतालाई अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा मान्यता दियो। यो सन्धिले नेपाल र बेलायतबीचको सम्बन्धलाई नयाँ रूप दियो र दुवै देशबीचको मैत्रीपूर्ण सम्बन्धको आधार बन्यो। यस सन्धिले नेपाललाई एक सम्प्रभु राष्ट्रको रूपमा मान्यता दियो र बेलायतले नेपालको आन्तरिक मामिलामा हस्तक्षेप नगर्ने वचन दियो।
यस सन्धिको महत्वपूर्ण पक्ष भनेको नेपालले बेलायतसँग समानता को आधारमा सम्बन्ध स्थापना गरेको थियो। यो सन्धि दक्षिण एसियाको इतिहासमा महत्वपूर्ण मोडको रूपमा रह्यो किनभने त्यतिबेला धेरै एसियाली देशहरू ब्रिटिश उपनिवेश अन्तर्गत थिए। नेपालले आफ्नो स्वतन्त्रता र territorial integrity कायम राख्न सफल भएकोले यो सन्धिले नेपालको अन्तर्राष्ट्रिय स्थितिमा ठूलो योगदान दियो। यसले नेपाललाई विश्वको नक्सामा एक स्वतन्त्र राष्ट्रको रूपमा स्थापित गर्यो।
वैश्विक प्रतिक्रिया: चीन, तिब्बत, र अन्य देशहरूको भूमिका
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धले केवल नेपाल र बेलायतलाई मात्र प्रभावित गरेन, यसले सम्पूर्ण क्षेत्रमा राजनीतिक असर पार्यो। चीन र तिब्बतले यस युद्धलाई ध्यानपूर्वक हेरेका थिए किनभने उनीहरूको लागि पनि ब्रिटिश विस्तारवाद एउटा चिन्ताको विषय थियो। नेपालले युद्धको बेलामा चीनबाट सहयोगको अपेक्षा गरेको थियो, तर चीनले प्रत्यक्ष रूपमा हस्तक्षेप गर्नु अघि नै युद्ध समाप्त भएको थियो।
तिब्बतले पनि यस युद्धलाई नजिकबाटै हेरेको थियो। नेपाल र तिब्बतबीच historical and cultural ties थिए, र तिब्बतले नेपाललाई ब्रिटिश विस्तारवादको against एउटा buffer zone को रूपमा हेरेको थियो। युद्धपछि ब्रिटिशहरूको शक्ति देखेर तिब्बतले आफ्नो सुरक्षा बारे चिन्ता व्यक्त गरेको थियो। यसैगरी, भारतका अन्य राज्यहरूले पनि यस युद्धलाई हेरेका थिए र नेपालीहरूको बहादुरीले उनीहरूलाई पनि प्रभावित गरेको थियो।
युद्धबाट सिक्ने पाठहरू
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धबाट हामी धेरै महत्वपूर्ण पाठहरू सिक्न सक्छौं। पहिलो पाठ भनेको सानो तर एकताबद्ध राष्ट्रले ठूलो साम्राज्यलाई पनि चुनौती दिन सक्छ। नेपाली सेनाको एकता, अनुशासन, र देशभक्तिले उनीहरूलाई ब्रिटिश साम्राज्यजस्तो शक्तिसँग लड्न सक्षम बनायो। दोस्रो पाठ भनेको स्थानीय ज्ञान र भूगोललाई रणनीतिक लाभको रूपमा प्रयोग गर्न सकिन्छ। नेपाली सेनाले आफ्नो भूगोल र मौसमको ज्ञानलाई युद्धनीतिमा प्रयोग गरेर ब्रिटिश सेनालाई धेरै समस्यामा पारेका थिए।
तेस्रो पाठ भनेको technology and modern weapons भन्दा strategy and courage को महत्व बढी हुन्छ। नेपाली सेनासँग आधुनिक हतियारहरू थिएनन्, तर उनीहरूको रणनीति र साहसले उनीहरूलाई धेरै समयसम्म लड्न सक्षम बनायो। अन्तिम पाठ भनेको diplomacy र negotiation को महत्व हो। युद्धपछि सुगौली सन्धिजस्ता diplomatic efforts ले नेपालले आफ्नो स्वतन्त्रता कायम राख्न मद्दत गर्यो।
आजको नेपालमा युद्धको विरासत
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धको विरासत आजको नेपालमा जिवन्त छ। नेपाली सेनामा गोर्खा रेजिमेन्टको परम्परा कायम छ, र गोर्खा सैनिकहरू विश्वभर आदर र सम्मानका साथ सम्झिन्छन्। नेपालीहरूको लागि, यो युद्ध national pride र identity को एउटा महत्वपूर्ण अंश हो। नेपालीहरूले आफूलाई कहिल्यै औपनिवेशिक शासनमा नपरेको राष्ट्रको रूपमा हेर्छन्, र यसको श्रेय अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धमा देखाएको वीरतालाई दिन्छन्।
युद्धका विभिन्न historical sites, जस्तै नालापानी, मकवानपुर, र जितगढ़, आज पनि नेपालमा रहेका छन् र ती ठाउँहरूमा स्मारकहरू निर्माण गरिएका छन्। यी ठाउँहरू Nepal tourism को लागि महत्वपूर्ण छन् र देशी-विदेशी पर्यटकहरूले यी ठाउँहरू भ्रमण गर्छन्। नेपाली शिक्षा प्रणालीमा पनि यस युद्धको बारेमा पढाइन्छ, र नेपाली युवाहरूलाई आफ्नो इतिहास र वीर पूर्वजहरूको बारेमा जानकारी दिइन्छ। यसले नेपालीहरूमा देशभक्तिको भावना जगाउन मद्दत गर्छ।
थप जानकारीका लागि स्रोतहरू
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धको बारेमा थप जानकारीका लागि तलका स्रोतहरू उपयोगी हुन सक्छन्:
वेबसाइटहरू:
यूट्युब लिंकहरू:
निष्कर्ष: नेपाली साहसको विरासत
अङ्ग्रेज-नेपाल युद्धले नेपालीहरूको साहस, दृढ़ संकल्प, र राष्ट्रप्रतिको प्रेमलाई उजागर गर्यो। यो युद्ध नेपालको इतिहासको एउटा महत्वपूर्ण अध्याय हो जसले नेपाललाई कहिल्यै औपनिवेशिक शासनमा नपरने गर्यो। आज पनि, नेपाली सेनामा गोर्खा सैनिकहरूको परम्परा कायम छ र उनीहरू विश्वभर आदर र सम्मानका साथ सम्झिन्छन्। यस युद्धबाट हामीले सिक्न सक्छौं कि सानो तापनि ठूलो इच्छाशक्ति र देशभक्ति भएको राष्ट्रले कुनै पनि ठूलो शक्तिसँग टकराउन सक्छ। नेपालले ब्रिटिश साम्राज्यलाई आफ्नो सीमामा रोक्न सक्यो, र यो इतिहासको एउटा गर्विलो अध्याय हो।
यस युद्धको स्मृतिलाई कायम राख्नु हामी सबैको duties मध्ये एक हो। नेपाली युवाहरूले आफ्नो इतिहास बुझ्नु पर्छ र आफ्ना पूर्वजहरूको वीरतालाई सम्मान गर्नु पर्छ। नेपालले आफ्नो स्वतन्त्रता र territorial integrity कायम राख्नका लागि गरेको संघर्षलाई कहिल्यै बिर्सनु हुँदैन। यो इतिहास हामीलाई सिकाउँछ कि एकताबद्ध राष्ट्रले गर्न सक्ने कुरा केही हुँदैन।


